Kio okazos al la movado dum la venonta jaro? Ĉu ĝi disiĝos? Ĉu ĝi iĝos nova politika partio? Aŭ, ĉu ĝi iĝos io alia; io, kion mi ne povas nuntempe aŭguri?

Mi mem opinias ke la movado ne malaperos. Kvankam malvarmo kaj neĝo venas kaj venos al la pli nordaj areoj de la lando, fakto kiu eble indikas malpli kaj malpli eksterajn ĉeestantojn dum la vintro, mi prognozas ke la movado daŭros.

Dum multaj jaroj, klaras ke la usona politika sistemo malfunkciis. Dum tro longa tempo, la homoj kiuj tenis politikan potencon en ĉi tiu lando venis el sociaj kaj ekonomiaj fonoj kiuj estas tre malsamaj ol tiuj de la 99% kiujn ili “gvidas”. Elektjaroj estas ĉiam plenaj da promesoj de la politikistoj por la ordinaraj homoj, sed la promesoj neniam plenumiĝas. De iu ajn flanko. Nenia progreso okazis en usonaj politikoj dum almenaŭ tridek jaroj. La politikaj demandoj kiuj daŭre revenas, denove kaj denove, elekto post elekto, estas ĉiam la samaj demandoj, kaj ili estas ĉiam distraĵoj de la veraj problemoj.

Sed, la veraj problemoj nun iĝas tro egaj kaj tro disvastiĝintaj por ignori plu. Homoj perdas iliajn hejmojn. Homoj perdas iliajn ŝparaĵojn. Homoj senlaboraj ne povas trovi laborojn. Kaj, ne faciligo videblas. Ambaŭ politikaj partioj diris pri “la kreado de laboro” dum la lastaj kelkaj jaroj, sed la labora situacio ne plibonas. Anstataŭe, niaj “gvidantoj” malŝparas tempon por konfirmi ke “In God We Trust” (“Dion Ni Fidas”) estas ankoraŭ la moto de Usono. Ili malŝparas tempon kiun ili povu uzi anstataŭe por krei la ŝanĝojn necesajn por plibonigi la vivojn de ĉiuj.

Sed, evidente la reganta klaso ne volas krei ŝanĝon. Kial ili devas? Aferoj estas bonaj. Por ili. Ili posedas bonajn, altpagajn postenojn. Ili havas bonan sanzorgon. Iliaj belaj hejmoj kaj multekostaj aŭtomobiloj estas plenpagitaj. Ili havas monon en la banko, kaj pensiojn por kiam ili emeritiĝos. Iliaj infanoj ĉeestas bonajn lernejojn, kaj havas brilajn estontojn. Tiam, kiam ili ĉirkaŭvidas, ili vidas ke estas ankaŭ veraj por ĉiuj el la homoj kiujn ili persone konas.

La problemoj de la usonaj 99% ne estas problemoj por la reganta elito. Kaj, dum tio veras, mi kredas ke la “Occupy” movado kreskiĝos, vintra neĝo aŭ ne.

Certe mi volas diri ion pri ĉi tiu grava movado. Sed, mi ankoraŭ ne scias precize kion.

Bonvolu atendi…

Dum februaro, la jaro 1989 vizitis la mezorienton, unu domeno post alia.  Libio decidis ne rajdi la ondon, tamen.  Mi opinias ke tiu decido ne bonos estontece por Sro. Kadafi.  Sed, kiu scias?  Kadafi surprizis min antaŭe; mi miras ke li ankoraŭ vivas, post tiom da jaroj.   Li ŝajnas posedi tre fortan travivemon.

Ĉiuj jam konas pri la okazo de la 11a de marto en Japanio.  Mi malfeliĉas por ili.  Mi travivis la (ankaŭ 1989) “La Prieta” tertremon en San Francisco.  Tiu tertremo estis la plejgranda el tiuj, kiujn mi iam ajn spertis, kaj estis 7.2.  La japania tertremo estis 9.0.  La 9.0 tertremo estas (mi kredas) preskaŭ 100x plejgranda ol 7.2.  Mi ne povas imagi.

Sed, tertremo ne sufiĉis.  Do, la tertremo kaŭzis cunamon, kiu detruis multajn urbojn kaj multe da lando.  Japanio mem translokiĝis tertreme preskaŭ tri metroj, kaj malleviĝis iom, do la akvo de la cunamo ne povas forflui.  Miloj da homoj mortis.  Centmiloj da homoj estas senhejmaj.

Sed, cunamo ne sufiĉis.  Do, kune, kaj la tertremo kaj la cunamo detruis multe da nukleaj reaktoroj.  La problemo egas kaj kreskemas.  Pli homoj mortis, kaj denove eĉ pli homoj ne povas dormi en iliaj propraj litoj.

Do, la unuaj tri monatoj de la jaro alportis ŝanĝegojn al du partoj de la mondo, kaj la jaro estas ankoraŭ juna.  Kio sekvos…?

Dum la kompontempo de la supre menciita muzikaĵo, mia komputilo rifuzis ludi, kaj ĝenis min per mesaĝo ke la komputilo estas tro malrapida por ludi mian muzikaĵon.  Tio ege ne bonas, ĉar tiu muzikaĵo ne komplikiĝas, kaj mi deziros komponi eĉ pli komplikajn muzikaĵojn estontece.  Sed, mi komprenas; la komputilo havas preskaŭ kvar jarojn, kaj, kvankam ĝi estis tre forta maŝino antaŭ kvar jaroj, ĝi ne tielas nuntempe.  Kaj la programoj, kiujn mi uzas por komponi, postulas pli kaj pli rimedojn ĉiujare.

Do, mi aĉetis novan komputilon.  Komputiloj iĝis tiom malmultekostaj lastatempe!  Mi ne skribos la konstruplanon de la komputilo – sufiĉas diri ke ĝi estas minimume kvaroble plibona ol mia antaŭa, kaj kostis nur $499.

Mia malnova monitoro ne plu funkcias bone – surekranaĵoj sangas dekstre kaj malklariĝas – do mi ankaŭ aĉetis novan 27″ monitoron.  Mia laboreja monitoro estas 27″, kaj kiam ajn mi rehejmiĝis, mia 20″ monitoro ekaspektis eta.  Nun miaj monitoroj, hejme kaj laboreje, egalas.  Plejparte, miaj postulantaj muzikprogramoj nun pli feliĉas, kaj tial mi ankaŭ.

La antaŭraportita neĝo venis, kaj iris.  La lastaj kelkaj tagoj tre malvarmis, sed ni “ĝuis” surteran neĝon nur unutage, kaj ĝi rapide degelis.  Kvankam, ni atingis rekordajn nivelojn de malvarmo dum du noktoj.  Iom da varmo revenis hodiaŭ, tamen, kaj nia temperaturo nun estas pli aŭ malpli kutima.

Estas tiom malfrue dum la vintra sezono, do la apero de neĝo, nun, surprizas (kaj ne, almenaŭ por mi, plaĉas).

Mi serĉis por bildoj de la Urbo de Novjorko.  Mi ne loĝas en Novjorko, do kial mi elektis tiun urbon?  Mi ne vere scias – mi supozas ke mi deziris temon por la bildoj, kaj ŝajnis al mi ke estus multaj bildoj de tie, do mi elektis la Novjorkan temon.  Ĉiukaze, mi trovis ĉirkaŭ 20 bildojn de inter 1900 kaj 1935.  Mi stucis kaj regrandigis ilin por konformi al mia ekrano.  Ĉiuduonhore, la komputilo hazarde elektas novan por montri dum la sekva duonhoro.

La bildoj estas tre interesaj.  Iom el la bildoj estas larĝaj vidoj de la urbo, de altloko sur la Empire State Building.  La urbo aspektas tiom malsimila al modernaj urboj.  Unue, estas ne altaj brilaj vitraj turoj.  Neniom.  Ĉiuj ĉielskrapantoj konstruiĝis de betono, stono, briko.  Modernaj urboj estas plenaj de vitraj turoj, sed estis neniom dum 1932.  Kaj multe da la fenestroj de la ĉielskrapantoj estas malfermaj!  Vi neniam vidus tion hodiaŭe. Ili ankaŭ ne havis klimatizatorojn dum 1932, kaj eĉ altaere, varmas dum somero.

La alia granda malsimilo al hodiaŭ: por ĉiuj homoj, se oni iras eksteren, si devas, devas, devas porti ĉapelon.  Viro, virino, infano, bebo, ne gravas.  Vi devas porti ĉapelon ekstere.  Jes, mi havas unu bildon de “Little Italy” (Italieto), de 1910, en kiu estas videblaj homoj kiuj estas… senĉapelaj.  Mi scias!  Ekstere!  Multaj senĉapelaj homoj.  Evidente, ankaŭ senkulturaj sovaĝuloj kiuj ne taŭgas por civila societo.  Unu aferon mi scias: kvankam iom el la ĉapeloj de la viroj ŝajnas bonaj, ĉiuj el la ĉapeloj de la virinoj aspektas vere teruraj.  Mi neniam antaŭe vidis ĉapelojn tiel malbelaj kiel la ĉapeloj de la virinoj dum la frua dudeka jarcento.

La bildoj amuzas.  Iom el la firmaoj en la bildoj ankoraŭ vivas (Coca Cola, Whitman’s Chocolates, ktp.), kaj iom ne (Belle Meade Sweets, kies fabrikejo brulis dum 1916).  Plaĉas al mi vidi tiujn erojn el historio, fluantaj pretere sur mia ekrano.

Dum frua decembro, la patro de Judy forpasis, post longa malsano.  Ŝia patrino forpasis antaŭ kvin jaroj, kiun mi ne sciis (tiaj aferoj okazas kiam homoj nur malofte vidas unu la alian).  Ni parolis pri tiuj gepatraj aferoj, kaj ankaŭ pri mia resto en la malsanulejo dum oktobro, kaj pri ŝia filino Nora (kiu nun havas dek du jarojn!  Infanoj kreskiĝas tiom rapide.)

La manĝaĵo estis tre bona, kaj la matenmanĝo finiĝis tro rapide.  Judy plaĉegas al mi, kaj mi volas ne atendi alian jaron ĝis mi vidos ŝin denove.  Ni parolis pri alia renkonto, sed ne decidis pri dato.  Ŝia filino ne volas aŭskulti al la babilado de plenkreskuloj, do ni devos elekti tagon kiam Nora estos kun sia patro (la eksedzo de Judy).  Tiam, kiam mi rehejmenis, mi sendis Judy retpoŝton, por memorigi ŝin kontroli sian kalendaron.

Tuj, ambaŭ flankoj de la politika pejzaĝo ekparolis pri liajn motivojn.  La maldekstruloj kulpigis la incendiajn paroladojn de la dekstraj politikistoj dum la lastaj kelkaj jaroj.  Sarah Palin tuj forigis bildon de sia retpaĝaro de mapo kiu enhavis pafilajn fadenkrucojn super la loko de Gabrielle Giffords (inter aliaj maldekstraj politikistoj).  Ŝia proparolanto diris ke la fadenkrucoj ne estis vere fadenkrucoj, sed anstataŭe, termezuristaj signoj, kvazaŭ homoj kun cerboj ne konas la diferencon.

Dum decembro, Jared afiŝis kvar videojn al la interreto, ĉe YouTube.  Mi vidis tiujn videojn, kaj ili estas sensencaj kaj konfuzaj.  Li envidee provis uzi logikon por komuniki… ion… sed la subjektoj de sia logiko havas nur la formo, kaj ne la enhavo.  Oni tuj povas vidi ke tiuj videoj estas la produkto de ege malsana menso.  Ne ĉar li parolas pri morto, aŭ pafado, aŭ danĝeraĵoj, sed estas nur sento kiam oni vidas ilin.  Ili senkoheras, sed ne bonmaniere (kiel iom da arto).

Ĉe la YouTube paĝo, li ankaŭ listigas siajn plej ŝatatajn librojn.  La listo enhavas, inter aliaj, mikson de radikalaj politikaj libroj (komunista, naziista), utopiaj (Bestbieno, 1984, Sentima Novmondo), kaj libroj por infanoj (La Fantoma Pagbudo, Alico en Mirlando, ktp.), sed nenio intere – aŭ politikaj aŭ infanaj.  La infanaj libroj elstaras ege, kaj mi kredas ke ili montras ion gravan pri lia ĝenerala mensostato.

Tial, kvankam la dekstruloj kaj maldekstruloj kulpigas unu la alian por la motivoj de Jared, mi kredas ke la respondo estas io pli simpla.  Jared estas konfuzita malsanmensulo.  Lia cerbo ne funkcias ĝuste.  Li ne incitiĝis de la politika dekstro aŭ maldekstro.  Li estas nur freneza, kaj tio estas ĉio.

Unuflanke, mi kredas ke iom da registara informo devas sekreti.  Certe, maldaŭra informo pri militaj aŭ policaj agadoj devas sekreti ĝis la agadoj finiĝas.  Informo kiu vere endanĝerigas homojn se la informo publikiĝas devas resti sekreta, ĝis la informo ne plu danĝeras.

Aliflanke, la plejparto de registara informo (eble ĉiu registara informo) ne devas sekreti ĉiam.  Iu informo pri kiu homoj opinias ke ĝi neniam devas malkovriĝi… eble la subjekto de tiu informo neniam devas fariĝi.

La dua flanko estas, mi kredas, la valoro de Wikileaks.  Registaroj iam faras aferojn kiuj senmoralas aŭ senleĝas.  Certe, la usona registaro estas ne escepto.  Evidente, la homoj kiuj kaŭzas/subtenas tiajn agojn volu ke informo pri iliaj agoj sekretas.  Senfine.  Sed, se la registoj kredas ke iliaj senmoralaj aŭ senleĝaj agoj malkovriĝos, eble ili ne tiel faras.  Tamen, iom da homoj volos pligrandigi la sekretemon de iliaj organizoj – sed ju pli sekretema iĝos organizoj, des malpli efikaj ili iĝos.  Tiu ankaŭ bonas.  Ambaŭkaze, organizoj perdas sian povon agi malbone.

La unua flanko estas, mi kredas, la malforto de Wikileaks.  La ekvilibro inter likante informo kiu endanĝerigas homojn, kaj informo kiun la publiko devas scii kontraŭ la registara volo, estas malfacile ĝuste juĝi.  Mi ne volas fari!  Do… kiu povas?  Julian Assange?  Nu, iu jesas, iu neas.  Mi ne scias (kvankam mi iretas neen).

Ĝis nun, tamen, eĉ Julian Assange ankaŭ ne jesis.  Fakte, Wikileaks nur donis iliajn “likojn” al kelkaj ĵurnaloj, kaj ne publike eldonis iun ajn, kiun la ĵurnaloj ne eldonis unue.  Do, Wikileaks ne publikigis iun ajn unue, kaj tiel ne decidis kion estis danĝera aŭ ne, sed anstataŭe lasis la decidon al la ĵurnal(ist)oj.  Mi opinias ke tio estas la ĝusta decido.

Evidente, la usona registaro malakordas kun mi.

Tra la mezo de Usono, oni havas multan neĝon kaj tre malvarman veteron.  Lastan semajnfinon, en Minneapolis, parto de la tegmento de la Metrodome (sporta areno) proneĝe disfalis.  Minneapolis havas multan sperton rilate al neĝo, sed (laŭ la novaĵistoj) kaj dum kaj tujpost la ŝtormo, la urbo preskaŭ tute fermiĝis.

Virino, kiun mi konas en San Diego, diris al mi ke la temperaturo tie estis pli ol 90F / 32C dum la semajnfino!  Tio tre strangas dum ĉi tiu parto de la jaro.  Kaj, ĉi tie en Oregono, hodiaŭ la temperaturo estis preskaŭ 60F / 15C.

Ne neĝo por ni! Tre bone, laŭ mi.

Pluvas ege ĉi tie, tamen.  Tute tra la semajnfino, kaj hodiaŭ, pluvegis.  La televidila veterprognozisto diris ke la ĉi-nokta pluvo tiom egos ke ĝi eble prosone vekos nin!  Eeeee!  Laŭ mi, pluvo ne tiel malbonas kiel neĝo, tamen, krom se ĝi inundiĝas.  Inundado estas danĝero, kaj iom da niaj riveroj kaj riveretoj ofte inundiĝas kiam ni ricevas tiom da pluvego kiel ni lastatempe ricevis, kaj baldaŭ ricevos.  Mi esperas ke iu ajn venonta inundo ne troos.